Lima i mandarynka – znane nam cytrusy

Lima to jedna z bardziej znanych przedstawicielek roślin cytrusowych. Zaliczana jest do rodziny rutowatych. Doskonale znana jest pod kilkoma innymi nazwami, takimi jak dla przykładu limeta albo limonka. Jej ojczyzną jest kontynent azjatycki, a mówiąc precyzyjniej – jego południowo-wschodnia część. Może występować zarówno jako krzew, jak też i niezbyt duże drzewo. Na wysokość dorosły egzemplarz osiąga przeciętnie około pięciu metrów. Jego gałęzie są wyposażone w kolce – są one bardzo ostre. Liście posiadają delikatnie ząbkowane brzegi, natomiast na długość dorastają do około dziewięciu centymetrów. Efektem roztarcia ich w palcach jest bardzo przyjemny aromat. Owoce natomiast odznaczają się delikatnie jajowatym kształtem. Zarówno ich skórka, jak i miąższ odznaczają się charakterystyczną, intensywnie zieloną barwą. Miąższ w smaku jest aromatyczny, a także niesamowicie kwaśny, w związku z czym owoc jako taki do jedzenia się nie nadaje. Wykorzystywany jest natomiast jako dodatek choćby do napojów.

Mandarynka to doskonale wszystkim znana roślina cytrusowa. Jest ona przedstawicielką rodziny rutowatych. W stanie dzikim spotkać ją można na kontynencie azjatyckim. Generalnie rzecz biorąc, jej ojczyzną jest Azja Południowa. Może występować zarówno pod postacią krzewu, jak też i niezbyt dużego drzewa. Na wysokość osiąga przeciętnie około ośmiu metrów. Jej liście mają piękny, zielony kolor, a także są wyraźnie zaostrzone, jeśli chodzi o kształt. Owocem tej rośliny jest jagoda – potocznie nazywa się on mandarynką. Osiąga średnicę wynoszącą przeciętnie około siedmiu centymetrów. Posiada dość cienką skórkę, dzięki czemu nie ma najmniejszych problemów z obraniem go z niej. Mandarynki różnią się od siebie smakami – wszystko zależy od tego, na jaką dokładnie odmianę się trafi. A zatem jedne są bardzo słodkie, inne natomiast odznaczają się lekko kwaskowatym smakiem. W każdym przypadku wydzielają bardzo przyjemny aromat – ale tyczy się to jedynie hodowlanych odmian, te dzikie nie są bowiem smaczne.

Cytrusy, które spotykamy na codzień

Cytryna zwyczajna jest doskonale wszystkim znaną rośliną cytrusową. Jest ona przedstawicielką rodziny rutowatych. Jej ojczyzną są Chiny, jednakże obecnie nie występuje tam ani w dziki stanie, ani też nie jest w tym kraju hodowana. W jaki sposób roślina ta trafiła na kontynent europejski, tego nie wiadomo – bardzo często można się spotkać z informacjami, iż miało to miejsce w jedenastym stuleciu, a stało się to dzięki Arabom. Cytryna zwyczajna jest drzewem, które na wysokość osiąga przeciętnie około pięciu metrów, ale czasem zdarza się tak, że dorasta nawet do dziesięciu. Większość spośród jej odmian posiada na gałęziach kolce. Kwiaty tej rośliny są bardzo ładne, a ponadto niesamowicie przyjemnie pachną. Jej owocami są natomiast jagody, które w języku potocznym określa się mianem cytryn. Same jako takie do jedzenia się nie nadają, bo są kwaśne, ale znajdują zastosowanie w charakterze dodatków do różnych potraw i napojów – większość z nas nie potrafi sobie wyobrazić herbaty bez plasterka cytryny.

Grejpfrut to kolejny znany przedstawiciel cytrusów. Należy on do rodziny rutowatych i zaliczany jest przy okazji do grona roślin wiecznie zielonych. Jest to krzyżówka dwóch odmian pomarańczy, a mianowicie chińskiej oraz olbrzymiej. Na dzień dzisiejszy stan jest taki, że jest ona uprawiana w bardzo wielu miejscach na świecie – przede wszystkim w strefie podzwrotnikowej, albowiem właśnie tam występują ku temu najlepsze warunki klimatyczne. Z jednego hektara uzyskuje się około trzystu ton owoców. Grejpfrut jest drzewem. Przeciętnie osiąga wysokość wynoszącą około piętnastu metrów. Jego kwiaty charakteryzują się tym, że są duże, a koloru są białego. Owocem jest natomiast jagoda nazywana powszechnie po prostu grejpfrutem. Owoc jest dość duży i ma kulisty kształt. Jego miąższ jest słodko-kwaśny, wyczuwalna jest w nim też charakterystyczna gorycz. Dla niektórych osób owoc zjadliwy jest dopiero po uprzednim posłodzeniu go, nie mniej jednak wszystko zależy od tego, na jaką dokładnie odmianę się trafi.

Gatunki pomarańczy

Pomarańcza bergamota to również przedstawicielka cytrusów. Zaliczana jest do rodziny rutowatych, a mówiąc precyzyjniej – jest to jeden z podgatunków pomarańczy gorzkiej. Skąd dokładnie pochodzi, tego nie wiadomo, aczkolwiek największe prawdopodobieństwo jest takie, że z rejonów położonych nad Morzem Śródziemnym. Ludziom jest bardzo dobrze znana począwszy od szesnastego stulecia. W zależności od odmiany, może być albo krzewem, albo niezbyt dużym drzewem. Na wysokość osiąga przeciętnie około pięciu metrów. Jej korona charakteryzuje się tym, że jest bardzo szeroka. Na gałęziach gdzieniegdzie występują kolce. Owocem tej rośliny jest jagoda, która odznacza się lekko okrągłym kształtem. Jej miąższ jest w smaku kwaśny. Niekiedy mylona jest z bergamotką, aczkolwiek pamiętać należy o tym, że są to dwie zupełnie różne rośliny. Pomarańcza bergamota znajduje bardzo szerokie zastosowanie w przemyśle kosmetycznym. To z niej pozyskiwany jest jeden z olejków eterycznych, a mianowicie olejek bergamotowy.

Pomarańcza chińska to jeden z bardziej znanych cytrusów. Jest ona przedstawicielką rodziny rutowatych. Jej ojczyzną są takie kraje jak Wietnam oraz Chiny (co zresztą sugeruje sama jej nazwa). Jest ona wiecznie zielonym drzewem. Nie jest zbyt duża, jak na drzewo, albowiem przeciętna osiągana przez nią wysokość oscyluje w granicach dwunastu metrów. Jej liście posiadają piłkowane brzegi oraz odznaczają się kolorem chłodnej zieleni. Kwiaty natomiast są niezbyt duże, ale za to bardzo przyjemnie pachnące. Zazwyczaj posiadają one biały kolor. Owocami są zaś jagody. Mają kształt kulisty. Ich kolor oraz wielkość zależą od tego, jaka dokładnie jest to odmiana. Znanych jest bardzo wiele odmian pomarańczy chińskiej. Jej owoce znajdują szerokie zastosowanie w sztuce kulinarnej. Dobrze smakują zarówno w stanie surowym, jak i przetworzonym. Produkuje się z nich między innymi bardzo dobry sok. Skórka wykorzystywana jest do pozyskiwania olejków eterycznych szeroko wykorzystywanych w przemyśle kosmetycznym. Pomarańcza gorzka to także cytrus. Jest ona przedstawicielką rodziny rutowatych. Jej ojczyzną jest kontynent azjatycki, a mówiąc precyzyjniej – jego południowo-wschodnia część. W zależności od odmiany, roślina ta występować może jako krzew albo niezbyt duże drzewo. Przeciętna wysokość, jaką potrafi osiągnąć, oscyluje w granicach dziesięciu metrów. Młode egzemplarze poznać można przede wszystkim po tym, że ich pędy pokryte są ciernistymi kolcami. Liście posiadają delikatnie jajowaty kształt, są dość długie, a na dodatek wydzielają bardzo przyjemny aromat (odczuwalny zwłaszcza po potarciu ich palcami). Kwiaty natomiast są duże i wydzielają niezwykle intensywną, bardzo przyjemną woń. Owocem tej rośliny jest jagoda – jest owocem raczej średniej wielkości. W smaku jest gorzka i kwaśna, ale jednocześnie bardzo orzeźwiająca. Jak do tek pory, wyodrębniono dwa podgatunki pomarańczy gorzkiej. Roślina odznacza się bardzo wszechstronnym zastosowaniem – nie tylko w przemyśle spożywczym, ale i kosmetycznym.

Pomarańcza olbrzymia to jeszcze jeden z bardzo dobrze znanych cytrusów. Jest ona przedstawicielką rodziny rutowatych. Znana jest pod kilkoma innymi nazwami, takimi jak dla przykładu pomelo. Naukowcy uważają tę roślinę za pierwotną formę innego znanego cytrusa, a mianowicie grejpfruta. W stanie dzikim pomarańcza olbrzymia występuje w Malezji oraz w Indonezji. Pierwsze historycznie udokumentowane informacje na jej temat pochodzą z pierwszego stulecia przed naszą erą. Jest ona drzewem, które na wysokość osiąga przeciętnie około dwunastu metrów. Charakteryzuje się także piękną koroną o kulistym kształcie. Liście odznaczają się jajowatym kształtem i są podłużne. Owoce są kuliste. Są także bardzo duże – jeden może ważyć nawet i dwa kilogramy, zaś jego średnica może osiągać do dwudziestu centymetrów. Miąższ odznacza się różowym kolorem. Jest bardzo przyjemny w smaku – słodki i zarazem orzeźwiający. Pomarańcza olbrzymia ze wszystkich cytrusów wyróżnia się posiadaniem zdecydowanie największych owoców.

“Egzotyczne” cytrusy

Cytron to jedna z roślin cytrusowych. Określany jest również mianem cedratu. Jest przedstawicielem rodziny rutowatych. Skąd dokładnie pochodzi, tego na sto procent nie wiadomo, aczkolwiek najprawdopodobniej z podnóża Himalajów. Roślina ta była doskonale znana ludziom już w czasach starożytnych, a przede wszystkim w Chinach oraz na kontynencie europejskim. Ciekawostką może być w tym miejscu informacja, iż był to w ogóle jeden z pierwszych cytrusów, jakie Europejczycy zaczęli uprawiać. Cytron może być zarówno krzewem, jak też i niezbyt dużym drzewem. Na wysokość osiąga on przeciętnie około trzech metrów. Jego owocem są jagody. Charakteryzują się one jajowatym kształtem oraz żółtym kolorem. Ich miąższ także ma żółty kolor, a w smaku jest bardzo kwaśny. Nie nadaje się do jedzenia. Do spożywczych celów natomiast wykorzystywana jest skórka tych owoców. Najpierw się ją kandyzuje, a później wykorzystuje między innymi przy produkcji słodyczy. Znajduje także zastosowanie w przemyśle kosmetycznym.

Kalamondin to jeszcze jeden z przedstawicieli cytrusów. Jest to roślina będąca efektem zabiegów hodowlanych. Uzyskana została w wyniku skrzyżowania kumkwatu z kwaśną mandarynką. Powszechnie w odniesieniu do niej używa się rozmaitych nazw, takich jak dla przykładu pomarańcza panamska czy kwaśna pomarańcza. Roślina wyhodowana została na kontynencie azjatyckim, a mówiąc precyzyjniej – w jej południowo-wschodniej części. Może mieć zarówno postać krzewu, jak i niezbyt dużego drzewa, którego wysokość mieści się przeciętnie w granicach pomiędzy trzema metrami a sześcioma. Owoce tej rośliny charakteryzują się między innymi tym, że ich miąższ jest nieco kwaskowaty w smaku. Owoc nadaje się do spożycia w całości – razem ze skórką, która jest bardzo cienka. Można zjadać je na surowo. Wykorzystywane są także w przemyśle spożywczym dla przykładu przy produkowaniu rozmaitych napojów gazowanych. Owoce te ogromną popularnością cieszą się przede wszystkim na Filipinach. Roślinę hoduje się też jako ozdobną.