Długoszyj piłkowany to jeszcze jeden z gatunków mchów. Jest on przedstawicielem rodziny podsadnikowatych. Występuje on także i na terenie naszego kraju, gdzie jest objęty całkowitą ochroną. Generalnie rzecz biorąc, najliczniejsze stanowiska tej rośliny występują na kontynencie europejskim. Nie mniej jednak znalezione zostały stanowiska tego mchu także i w innych miejscach na świecie, jak dla przykładu w Ameryce Północnej – ze szczególnym wskazaniem na Kanadę. Roślina ta preferuje stanowiska znajdujące się w cieniu oraz odznaczające się dużym dość stopniem wilgotności. Preferuje podłoża organiczne, a zwłaszcza takie, które posiadają odzwierzęce pochodzenie. Mogą to także być rozkładające się rośliny, ewentualnie gnijące pniaki. Wysokość łodygi tej rośliny mieści się w przedziale pomiędzy pół centymetra a trzema centymetrami. Liście z kolei posiadają kształt delikatnie jajowaty. Najbardziej szerokie są one mniej więcej pośrodku. Seta ma barwę żółtoczerwoną, a dorasta do około trzech centymetrów.
Drabik drzewkowaty to jeszcze jeden z bardzo wielu gatunków mchów. Jest on przedstawicielem rodziny drabikowatych. Na terenie naszego kraju jest to dość pospolity gatunek, nie mniej jednak podlega on częściowej ochronie. Zdecydowanie najczęściej rośnie on na nizinach. Poza tym w naszym kraju mech ten zarodnikuje w miesiącach październiku oraz w listopadzie. Łodyżki tej rośliny osiągają wysokość mieszczącą się w przedziale pomiędzy dwoma centymetrami a dziesięcioma. Na górze są one delikatnie rozgałęzione i przypominają do złudzenia niewielkie drzewa (stąd też zresztą nazwa tego gatunku). Liście z kolei odznaczają się formą łodyżkowatą. Na długość osmagają one mniej więcej trzy milimetry, natomiast ich szerokość sięga niespełna dwóch milimetrów. Na końcach są one także delikatnie postrzępione. Jeśli zaś chodzi o puszkę zarodni, to odznacza się ona jasną, brązową barwą. Drabika drzewkowatego spotkać można na takich obszarach jak podmokłe łąki czy też torfowiska – jednakże tylko te niskie.
W kategorii: Mchy | 26 Listopad 2009 | Tagi: drabik, długoszyj, gleba, kamień, las, Mchy, porost, rośliny, ściółka, wilgoć, wrzosowisko
Podsadnik kulisty to jeszcze jeden gatunek mchu. Jest on przedstawicielem rodziny podstadnikowatych. W naturalnych warunkach rośnie on także i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Na wszystkich swoich obszarach występowania jest to roślina bardzo rzadka. W naszym kraju spotkać ją można przede wszystkim w Tatrach, Karkonoszach oraz w Górach Izerskich. Rośnie nie tylko na kontynencie europejskim, ale także – jednak zdecydowanie rzadziej – w Azji oraz w Ameryce Północnej. Najliczniejsze jego stanowiska znajdują się w Alpach – tam jest on spotykany do wysokości sięgających niemalże dwóch i pół tysiąca metrów ponad poziomem morza. Darnie, w których ta roślina rośnie, odznaczają się kolorem zielonym o wyraźnym, żółtym zabarwieniu. Maksymalna wysokość, jaką mogą osiągnąć łodygi wynosi piętnaście milimetrów. Jeżeli natomiast chodzi o liście, ich kształt jest jajowaty – prawie że przypominający koło (stąd też zresztą nazwa tego gatunku). Liście posiadają bardzo delikatnie ząbkowane brzegi.
Podsadnik pęcherzykowaty również jest zaliczany do gatunków mchów. Reprezentuje on rodzinę podsadnikowatych. W naturalnym środowisku jest spotykany także i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Występuje w bardzo wielu miejscach na ziemskim globie, nie mniej jednak, jeżeli chodzi o rozmieszczenie, trudno jest w tym przypadku mówić o jakiejkolwiek jednolitości. Rozpiętość jest bardzo duża. Darnie, w których ta roślina rośnie, charakteryzują się przede wszystkim tym, że są koloru jasnej zieleni, a także dosyć rozległe. Liście natomiast są wydłużone i odznaczają się kształtem lancetowatym. Ich długość wynosi przeciętnie około sześciu milimetrów. Łodygi natomiast osiągają na długość maksymalnie do dwóch centymetrów. Seta z kolei liczy sobie na długość mniej więcej cztery centymetry. Roślinę spotkać można najczęściej w takich miejscach jak wrzosowiska, torfowiska oraz pastwiska (z tym, że podmokłe). Charakteryzuje się ona dużą odpornością na stężenia jonów znajdujących się w podłożu.
W kategorii: Mchy | 12 Listopad 2009 | Tagi: Alpy, Azja, kamień, las, Mchy, podsadnik, porost, rośliny, ściółka, wrzosowisko
Mchy są jedną z gromad lądowych roślin. Swoim zasięgiem obejmuje ona aktualnie niemalże czternaście tysięcy rozmaitych gatunków. W naszym kraju z tej tak dużej liczy spotkać można ich niespełna sześćset pięćdziesiąt. W chwili obecnej – jeśli chodzi o klasyfikację – mchy stanowią samodzielną gromadę, na którą składa się łącznie osiem klas. Wcześniejsze systematyki zaliczały te rośliny bowiem do gromady mszaków. Mchy zaliczane są do tak zwanych pionierskich organizmów. Są dość dobrze przystosowane do życia w trudnych nawet warunkach – a to dlatego, że posiadają ogromne zdolności w zakresie gromadzenia wody. Poza tym rośliny te są dla gleby bardzo dobre, albowiem chronią ja przed utratą zbytniej ilości wilgoci. Bardzo pożyteczne okazują się również na jałowych glebach – ze wskazaniem zwłaszcza na jałowe wydmy. Mchy znajdują również zastosowanie w gospodarce prowadzonej przez człowieka. Wykorzystuje się je dla przykładu do uszczelniania okien czy w charakterze podściółki na uprawach truskawek.
Wspomnijmy teraz co nieco o gatunkach mchów. Gajniczek krótkodzióbkowy to jeden z bardzo wielu znanych gatunków mchów. Występuje on także i na terenie naszego kraju, gdzie podlega on ścisłej ochronie. U nas spotykany jest niesamowicie rzadko, a jeżeli już, to ma obszarach górskich. Jest przedstawicielem rodziny gajnikowatych. Jest bardzo okazałą rośliną. Rośnie w darniach, które charakteryzują się tym, że są duże oraz dość luźne. Łodygi tego mchu posiadają czerwone zabarwienie, a na wysokość osiągają nawet przeszło dziesięć centymetrów. Gałązki charakteryzują się między innymi tym, że są zróżnicowanej długości oraz grubości – zasada jest jednak taka, że im są dłuższe, tym jednocześnie grubsze. Na dłuższych gałązkach występuje również większa ilość liści. Seta tej rośliny ma barwę purpurową, zaś na długość osiąga maksymalnie dwa i pół centymetra. Wspominany powyżej gatunek mchu zdecydowanie preferuje stanowiska cieniste, a przy okazji odznaczające się też dużym stopniem wilgotności. Spotykany jest na bardzo zróżnicowanych podłożach.
W kategorii: Mchy | 15 Październik 2009 | Tagi: gleba, kamień, las, Mchy, porost, rośliny, ściółka, wilgoć, wrzosowisko
Krzewik źródliskowy to kolejny z bardzo licznych gatunków mchów. Jest on przedstawicielem rodziny miecherowatych. Występuje w warunkach naturalnych również i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Najczęściej mech ten spotkać można na rozmaitych skałach ze wskazaniem na wapienne. Nierzadko również rośnie na głazach, które znajdują się w potokach. Zdecydowanie preferuje stanowiska zaciemnione oraz odznaczające się bardzo wysokim stopniem wilgotności. Na kontynencie europejskim najczęściej spotykany jest w basenie Morza Śródziemnego, a także na zachodzie oraz w części środkowej. Oprócz tego jego stanowiska znajdują się także na kontynencie azjatyckim. Jest to roślina prezentująca się niesamowicie okazale. Charakteryzuje się drzewkowatym pokrojem. Główna łodyga posiada kształt kłącza oraz w znakomitej większości znajduje się pod ziemią. Liście natomiast posiadają lancetowatą formę. Ich komórki są wydłużone w bardzo mocny sposób. Ponadto są one dosyć sztywne, jak również i wklęsłe.
Krzywoząb podsadnikowy jest jednym z kilkunastu tysięcy gatunków mchów. Jest on przedstawicielem rodziny rakietowców. Występuje w warunkach naturalnych także i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Generalnie rzecz biorąc, jest to niesamowicie rzadka roślina – i to nie tylko na terenie Polski. Na kontynencie europejskim najliczniejsze jej stanowiska stwierdzono w takich pasmach górskich jak Karpaty oraz Alpy. Oprócz tego występuje także w kilku miejscach w Ameryce Północnej. Jest sklasyfikowana jako gatunek, któremu zagraża wyginięcie. Liście tej rośliny osiągają na długość maksymalnie piętnaście milimetrów. Są one krótkie, a ponadto odznaczają się lancetowatym kształtem. Seta tej rośliny jest koloru czerwonego, zaś maksymalna długość, jaką może osiągnąć, wynosi również piętnaście milimetrów. Jeżeli chodzi o warunki występowania, to mech ten porasta korę żywych, liściastych (najczęściej) drzew ze szczególnym uwzględnieniem takich gatunków jak buki, klony, brzozy oraz jawory.
W kategorii: Mchy | 14 Październik 2009 | Tagi: kamień, krzewik, krzywoząb, las, Mchy, porost, rośliny, ściółka, wrzosowisko
Bezlist okrywowy to jeden z rozlicznych gatunków mchów. Jest on przedstawicielem rodziny bezlistowatych. Występuje także i w naszym kraju, gdzie podlega on ścisłej ochronie. Roślinę tę spotkać można na drewnie, które charakteryzuje się przede wszystkim tym, że po pierwsze – jest pozbawione kory, a po drugie – próchnieje. Ponadto występuje ona także na murszejących, drewnianych kłodach. Zdecydowanie preferuje ona cieniste stanowiska. Lubi wilgoć oraz podłoże o nieco kwaśnym odczynie. Można w tym miejscu przy okazji nadmienić, iż w naszym kraju ten gatunek mchu jest spotykany wyłącznie w bukowych klasach – ewentualnie jeszcze w bukowo-jodłowych. Z kolei w pozostałych obszarach swojego występowania – dla przykładu w krajach skandynawskich – gatunek ten upodobał sobie lasy świerkowe. Inna kwestia to również taka, że mech ów nie rośnie tam, gdzie człowiek zbyt mocno ingeruje z prowadzoną przez siebie działalnością. Unika również takich miejsc, gdzie obecne są zwarte pokrywy pozostałych mchów.
Boczeń nastroszony jest również jednym z wielu gatunków mchów. Jest on przedstawicielem rodziny płoniowatych. Spotkać go można także i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Ponadto jest u nas naprawdę ogromną rzadkością. Generalnie rzecz biorąc, występuje on na terenie południowej części kontynentu europejskiego. Zdecydowanie preferuje suche tereny. Bardzo lubi wapienne gleby. Spotkać go można między innymi na piaszczystych wydmach. Bardzo dobrze się czuje w sąsiedztwie dużych raczej rzek. Kolor darni tego gatunku jest zielony lub też zielony z żółtawym odcieniem. Długość liści osiąga maksymalnie trzy milimetry. Posiadają one lancetowaty kształt. Kiedy jest sucho, są kędzierzawe, natomiast gdy powietrze jest bardzo wilgotne, w sposób wyraźny odstają one od łodygi. Łodygi posiadają długość mieszczącą się w przedziale pomiędzy dwoma centymetrami a maksymalnie ośmioma. Boczeń nastroszony zaliczany jest do tak zwanych gatunków bocznozarodniowych. Jego seta z kolei jest czerwonożółta.
W kategorii: Mchy | 23 Wrzesień 2009 | Tagi: bezlist, boczeń, gleba, kamień, las, Mchy, porost, rośliny, ściółka, wilgoć, wrzosowisko