Niejadalne grzyby

Maślanka korzeniasta to również przedstawicielka grzybów niejadalnych. Należy ona do rodziny pierścieniakowatych. Grzyb ten występuje w lasach iglastych na pniakach drzew, które są w bardzo wysokim stopniu zmurszałe. Upodobał sobie w szczególności świerki. Pojawia się w lasach pomiędzy miesiącami sierpniem a listopadem. Zazwyczaj spotykany jest jako pojedyncze egzemplarze, chociaż i niekiedy – jednak zdecydowanie rzadziej – pojawia się w bardzo nielicznych grupkach. Średnica jego kapelusza mieści się w przedziale pomiędzy dwoma centymetrami a sześcioma. Kapelusz ma lekko żółtawe oraz brązowawe zabarwienie. Jego powierzchnię pokrywa biała osłona, która występuje tylko u młodych osobników, u starych natomiast jej nie ma. Trzon tego grzyba charakteryzuje się między innymi tym, że posiada stosunkowo duży korzeń. Pod względem kolorystycznym zbliżony jest do kapelusza – z tym, że może nieco ciemniejszy. Miąższ jest w smaku bardzo gorzki oraz wydziela nieprzyjemny, podobny do stęchlizny zapach. Mądziak psi to jeden z rozlicznych przedstawicieli grzybów niejadalnych. Należy on do rodziny sromotnikowatych. W naszym kraju jest on objęty ochroną. Czerwona lista roślin i grzybów Polski zakwalifikowała go jako gatunek narażony na wyginięcie. Występuje w lasach liściastych. Lubi stanowiska zacienione o dużym stopniu wilgotności. Rzadko kiedy spotkać można pojedyncze okazy – jeśli już, to grzyb ten rośnie w grupach. Pojawia się w porze letniej oraz jesiennej. Bardzo podobny jest do niego mądziak malinowy. Owocnik tego grzyba charakteryzuje się jajowatym kształtem. Dojrzały może osiągnąć wysokość nawet i szesnastu centymetrów, zaś na grubość maksymalnie jeden centymetr. Kapelusz natomiast odznacza się stożkowatą formą. Młode osobniki charakteryzują się całkiem przyjemnym zapachem, co w miarę upływu czasu zmienia się na niekorzyść. Ciekawostką może być tutaj informacja, że w momencie, kiedy zarodniki tego grzyba zostaną rozsiane, jego kapelusz oraz trzon zmieniają swój kolor na morelowy.

Mleczaj omszony to także grzyb niejadalny. Przyczyną tego jest jego bardzo ostry smak – co prawda są sposoby, aby go zminimalizować, aczkolwiek grzybów tych się raczej nie zbiera. J Mleczaj omszony jest przedstawicielem rodziny gołąbkowatych. Spotkać go można w bardzo wielu różnych miejscach, dla przykładu w liściastych lasach, na torfowiskach, w parkach i ogrodach. Upodobał sobie w szczególności towarzystwo brzóz. Występuje w okresie pomiędzy miesiącami sierpniem a listopadem. Średnica kapelusza tego grzyba mieści się w przedziale pomiędzy pięcioma centymetrami a dwunastoma. Odznacza się kolorem bladoróżowym. Jeżeli powietrze jest wilgotne, powierzchnia kapelusza staje się lekko lepka – ma jednak to do siebie, że stosunkowo szybko wysycha. Miąższ odznacza się białym kolorem – nie ulega on zmianie nawet po przekrojeniu. Wydzielane przez niego mleczko również jest białe. Trzon tego grzyba posiada cylindryczny kształt i lekko różowate zabarwienie, w środku natomiast jest całkowicie pusty.

W kategorii: Grzyby, Grzyby niejadalne i trujące | 26 Listopad 2009 | Tagi: , , , , , , , , , ,