Owoce leśne

31Jeżyny i maliny leśne najczęściej można spotkać na obrzeżach lasów, pól i łąk. Owoce jeżyny mają barwę popielato – niebieską albo czarną gdy są w pełni dojrzałe. W owocach jest dużo soli fosforu, żelaza, magnezu, wapnia oraz miedzi. Można je spożywać na surowo lub przetwarzać na wina, soki, kompoty, galaretki, marmolady i mrożonki. Owoce jeżyny pomocne są w przemianie materii, mają działanie wykrztuśne oraz moczopędne. Jeżynowy sok pomocny jest w stanach podgorączkowych a ich liście są częstym składnikiem mieszanek herbat. Ususzone liście jeżyny oraz owoce w medycynie naturalnej wykorzystywane są w przypadku biegunek i nieżycie żołądka. Jeśli mamy zamiar sami zbierać jeżynowe liście należy to robić zawsze przed kwitnieniem rośliny i należy je suszyć w zacienionym i przewiewnym miejscu. Owoce maliny leśnej zbiera się w lipcu i sierpniu. Są one bardzo smaczne i aromatyczne. Z wyglądu są takie same jak te sadzone w ogrodzie ale są znacznie mniejsze. Owoce maliny leśnej są bardzo cennym surowcem w przetwórstwie spożywczym. W owocach maliny znajduje się dużo cukrów, kwasy organiczne, pektyny, składniki mineralne miedzy innymi sole żelaza oraz witaminy z grupy B. W lecznictwie znalazły swe miejsce owoce suszone malin które stosuje się jako środek napotny a z liści przygotowuje się odwary pomocne w przypadku przewlekłych biegunek, krwawień zewnętrznych oraz w przypadku schorzeń jamy ustnej, gardła, krtani oraz dolegliwościach skóry.

Owoce poziomki ogrodowej są znane przez większość z nas ale owoce poziomki leśnej są bardziej od nich aromatyczne. Najsmaczniejsze są zaraz po zerwaniu z krzaczka. Jeśli mamy zamiar je przetwarzać to musimy się przygotować na to że owoce mogą stwardnieć, zmienić kolor na brązowy a niekiedy nawet zgorzknieć. Owoce poziomki leśnej sa również doskonałym owocem z którego można przygotować maseczkę dla każdego rodzaju cery. Pigwy są owocami bardzo bogatymi w witaminę C. Owoce mają barwę żółtą, są bardzo aromatyczne, z wyglądu podobne do jabłek lecz są mało soczyste a ich skórka i miąższ sa twarde przez co owoce nadają się jedynie do przetworzenia. W stanie surowym są bardzo niedobre. W owocach pigwy jest dużo pektyn więc doskonale nadają się one do przetwórstwa na galaretki, kompoty, marmolady, konfitury oraz można z nich wytwarzać ocukrzone owoce kandyzowane. Rokitnik czyli tak zwany dziki rozmaryn kwitnie w kwietniu albo maju. Kwiaty rokitnika mają barwę żółtą a jego owoce mają owalny kształt wielkości ziarnka grochu dojrzewające na przełomie września i października. Owoce rokitnika mają barwę pomarańczową. Owoce tej rośliny w stanie surowym nie nadają się do spożycia ale są doskonałe jeśli je przesypiemy cukrem i poczekamy aż puszczą sok. Witamina C zawarta w owocach rokitnika należy do bardzo trwałych.

Rośliny z rajskiej wyspy

12Hodowla ananasa już nie jest taka prosta i mało komu to się faktycznie udaje. Ale jeżeli już się bierzemy za to to trzeba wiedzieć jak i z czym co. Ananas jest bardzo specyficzną rośliną. Osobiście nie znam żadnej rośliny która by produkowała owoc w podobny sposób. Sama roślina przypomina zwykłą rozłożystą roślinę liściastą. Z jej środka wyrasta właśnie ananas. W stanie dzikim ananas rośnie jedynie w Brazylii jednak hodowana jest w wielu krajach. Łodyga ananasa rośnie do ponad metra lecz hodowane ananasy mają jedynie kilku centymetrowe łodygi. W hodowli ważna jest ilość a nie jakość niestety. Lecz w przypadku ananasa nie da się wcale tak łatwo wyhodować owca. Hodowcy spryskują rośliny specjalnymi substancjami bo ananas jest bardzo wybredny. Roślina ananasa wygląda podobnie jak pióropusz ananasa tylko jest bardziej rozłożysta. Wiele osób może myśleć że ananasy rożna na drzewie czy na krzakach. Niektórzy nawet że pod ziemią lecz on rośnie z tych liści i tworzy liście. Są dwie techniki sadzenia ananasa jedna mówi aby włożyć do ziemi z kawałkiem owocu i udaje się ona mało komu a druga żeby ukręcić pióropusz z ananasa i zdjąć kilka liści i wsadzić do ziemi. Mało komu się udaje za pieszym razem aby roślina się przyjęła. Ponoć się nie da w domu wyhodować owocu ale istnieją różne sposoby.

Roślina ta sprzedawana i nazywana jest właśnie palmą daktylową. Natomiast jej prawidłowa nazwa to Daktylowiec właściwy. Nazwa palma nie jest bez powodu ponieważ roślina ta jest właśnie palmą. Palma ta dorasta do 35 metrów lecz zazwyczaj jest to 20 metrów. O dziwo roślina ta nigdzie nie występuje naturalnie. Wszędzie gdzie ją ujrzymy to została zasadzona przez człowieka. Roślina ta bardzo lubi światło. Jej pień powstaje z liści. Rozwija się on w ten sposób że liście które są najniżej wysychają i drewnieją i tak stopniowo powstaje pień. Korona dorosłej palmy może się składać nawet z ponad 120 liści. Może nie jest to dużo lecz biorąc pod uwagę że liść ten może mieć długość 6 metrów to roślina ma spore rozmiary. Palma ta wydaje owoce. Jak można poznać po nazwie rośliny, tymi owocami są daktyle. Daktyle są wykorzystywane do różnych celów. Można z nich piec chleb czy robić alkohol. Można je również jeść. Owoce pozostają na drzewie aż do wyschnięcia i spadnięcia. Roślina ta może wydawać owoce nawet przez 80 lat. W naszych domach palmy pojawiły się stosunkowo nie dawno jako rośliny doniczkowe. Przez kilka lat palma może nie mieć wystarczająco miejsca w mieszkaniu dlatego powinno mieć się miejsce aby taką palmę hodować. Z włókno uzyskiwane z liści stosuje się w plecionkarstwie. Daktylowiec ma bardzo szerokie zastosowanie.